Van een onbezorgd leven naar het moederschap

Voordat je moeder wordt en je je in het moederschap begeeft leef je waarschijnlijk een onbezorgd leven. Als jongvolwassene ben je vooral op zoek naar wie jij bent als persoon, waar je over droomt en wat je graag wilt bereiken in het leven. Je hoeft je alleen maar zorgen en druk te maken om jezelf. Maar zodra je besluit moeder te worden, gaat je leven er ineens heel anders uitzien. Dan rol je in het moederschap en zal er nooit meer sprake zijn van een onbezorgd leven.

Soms denk ik met weemoed terug aan de tijd dat manlief en ik samenwoonden in ons knusse nieuwbouw appartementje in Groningen. We hadden alle tijd voor onszelf en we hoefden alleen maar met elkaar rekening te houden. Ons appartementje was niet zo groot, lekker overzichtelijk, snel schoon en opgeruimd. We sliepen elke nacht heerlijk door en konden doen en laten wat we zelf wilden, vooral in het weekend. Ik werkte in die tijd parttime in loondienst en daarnaast parttime voor mijn (oude) blog waar ik al mijn vrije tijd, ziel en zaligheid in stopte.

Zeg maar vaarwel tegen je oude leven

We hebben er uiteindelijk maar 2 jaar gewoond, in het tweede jaar werd ik namelijk zwanger en besloten we een eengezinswoning buiten de stad te kopen. Soms verlang ik terug naar deze onbezorgde en heerlijk overzichtelijke tijd. Niet omdat ik niet van mijn kinderen houd en niet van het moederschap geniet… het was een hele bewuste keuze en ik zou niet anders meer willen! Maar soms verlang ik gewoon even terug naar het onbezorgde leven; niet voor drie mensen tegelijk hoeven nadenken, niet elke dag paraat staan, het huishouden doen dat nooit meer ‘af’ is en nog 1001 andere dingen te moeten. Gewoon alleen ‘me, myself and I’ zijn.

Van onbezorgd naar moederschap

Toen onze oudste zoon geboren werd veranderde er meteen al veel in ons leven. Ineens ben je voor altijd 24/7 verantwoordelijk voor dit kleine mensje die helemaal afhankelijk is van jou. In het begin is alles nog spannend en nieuw en probeer je te wennen aan het moederschap. Je leert je kindje steeds beter kennen en er is niets belangrijker dan zijn welbevinden. Ik zat zelf in die tijd echt op de spreekwoordelijke roze wolk.

Lees ook: ‘17 echte redenen waarom kinderen je leven veranderen’

Maar ik merkte ook grote veranderingen door het moederschap. Je kindje heeft een bepaald ritme waar je min of meer aan zult moeten toegeven. Wanneer het honger krijgt, juist moe is of bijvoorbeeld een schone luier moet. Hierdoor zul je minder vrijheid ervaren, je bent voortdurend met je kindje bezig waardoor je niet meer kan doen en laten wat je zelf wilt. Zomaar even de deur uit gaan om te shoppen, heerlijk uitslapen in het weekend of de hele dag Netflix bingewatchen is er ineens niet meer bij. Toch kon ik met één kindje nog redelijk aan mijn oude leventje vasthouden en goed om zijn behoeften heen plannen.

Het veranderde des te meer toen onze tweede zoon geboren werd. Deze keer had ik een baby én een peuter tegelijk wat ik persoonlijk best wel heftig vond. Ineens moest ik met twee verschillende ritmes en behoeftes rekening houden. Dubbel zo druk dus! Mijn tweede zoontje was ook niet zo’n tevreden baby als mijn eerste, hij huilde veel en sliep weinig. Het vergde veel van mij als kersverse mama, ik stond altijd ‘aan’. Ik was vaak bezorgd of ik het allemaal wel aan kon en vroeg mij wel eens af waar ik aan begonnen was.

Lees ook: ‘Waarom je eerste kind niks zegt over de tweede

Daarnaast veranderde mijn lieve kleine peutertje in een peuterpuber die zijn eigen willetje begon te vormen, geen slaapjes meer wilde overdag en die meer vermaakt diende te worden. Voor ik het wist draaide het moederschap en dus mijn leven ineens helemaal om mijn twee ukkies, dag én nacht want van doorslapen was toen totaal geen sprake meer.

Nooit meer onbezorgd

Zodra je kindje is geboren zul je ook nooit meer dat onbezorgde gevoel hebben dat je had toen je nog alleen was. Je bent vanaf nu altijd met je kindje(s) bezig, ook als ze niet om je heen zijn. Zoals mijn eigen zoontjes die nu beide door de week op school zijn. Ik heb meer ‘vrije tijd’ nu ze de halve dag niet thuis zijn, maar ik ben er niet minder bezorgd door. Je blijft toch altijd met je gedachten bij je kind, je bent ondanks de afstand nog steeds verantwoordelijk en je moet altijd paraat staan. Als er ineens iets met ze is (zoals ziekte bijvoorbeeld) word jij gebeld door school om het op te lossen, wat natuurlijk heel logisch is.

Je zal vanaf dat moment altijd bezig zijn met het welbevinden van je kindjes; hebben ze hun buikjes vol, voelen ze zich goed, spelen ze nog op de afgesproken plek enzovoort. En als ze dan eindelijk liggen te slapen en je je welverdiende me-time-moment hebt of als je zelf op bed ligt blijf je nog steeds ‘aan’ staan want er kan zomaar weer iets gebeuren. Hier wordt de jongste nog regelmatig wakker omdat hij een enge droom heeft bijvoorbeeld.

Ik ben meer dan alleen mama

Sinds de kindjes er zijn merk ik meer dan ooit dat ik regelmatig even tijd alleen nodig heb om te kunnen opladen van het moederschap. Even alleen met mijzelf zijn en iets leuks voor mijzelf doen, anders word ik enorm chagrijnig. Vooral in de tropenjaren heb ik hier vrijwel geen kans voor gehad omdat het elke dag druk was met de jongens en er altijd wel iets te doen was. Niet voor niets kwam ik in een mommy burn-out terecht.

Nog steeds is er altijd veel te doen in en om het huis maar ik ben nu makkelijker om gewoon af en toe de boel de boel te laten. En omdat de jongens door de week op school zitten is het ook veel makkelijker om zo nu en dan deze tijd voor mijzelf te nemen. Daardoor geniet ik er nu des te meer van als ze wel om mij heen zijn.

Liefs Evelien

P.S. wil je geen enkel artikel missen? Volg me dan op InstagramFacebook of Pinterest


Dit artikel bevat affiliatie links, lees hier mijn disclaimer


Laat je reactie achter

Deze site wordt beschermd door reCAPTCHA en GooglePrivacy PolicyenServicevoorwaarden toepassen.